In 2018 reisden wij met ons gezin door Tanzania. Wat begon als een bijzondere vakantie, werd het startpunt van iets dat ons leven blijvend zou veranderen.
Tijdens onze reis maakten wij kennis met Thomas Sabore, onze gids. Thomas behoort tot de Maasai-gemeenschap en zijn familie woont in de rand van de Ngorongoro-krater in het dorp Irkeepus. We bezochten niet alleen dit indrukwekkende natuurgebied, maar werden ook ontvangen door zijn familie en gemeenschap. Daar, midden in het dagelijkse leven van de Maasai, ontstond een diepe en oprechte band.
Wat we zagen, raakte ons. De mensen leefden met vrijwel niets. Schoon drinkwater was geen vanzelfsprekendheid. Dagelijks moesten gezinnen zo’n drie kilometer lopen naar de rivier om water te halen — water dat niet alleen werd gebruikt om te drinken, maar ook om kleding te wassen en waar het vee uit dronk. Het water was vervuild, met alle gevolgen van dien.
Tijdens ons verblijf werd pijnlijk duidelijk hoe groot de impact hiervan was. In datzelfde jaar, 2018, overleden 37 mensen in de regio aan cholera. Een ziekte die direct samenhangt met het gebrek aan schoon drinkwater.
Terug in Nederland liet dit ons niet los. Bij het bedrijf waar ik destijds werkte, besprak ik met Mario Sigmans wat we hadden meegemaakt. Het voelde niet goed om alleen herinneringen mee terug te nemen — we móésten iets doen. Zo ontstond het idee om samen bij te dragen aan een concrete, duurzame oplossing: een waterpomp voor de gemeenschap.
In 2019 werd dit idee werkelijkheid. Met de sponsoring van een waterpomp werd de eerste stap gezet. Een kleine daad, met een enorme impact. Dit moment markeert het allereerste begin van wat later zou uitgroeien tot NAOKI Foundation.
